Aleksandra Okulus
Dział Udostępniania Zbiorów WBP w Opolu


Przegląd nowości prasowych w Czytelni Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej w Opolu




„W dzikości jest przetrwanie świata”
Henry David Thoreau

Miesięcznik „Dzikie Życie” to uznane, opiniotwórcze czasopismo ekologiczne, wydawane nieprzerwanie od 1994 roku przez Pracownię na rzecz Wszystkich Istot. Członkowie tego stowarzyszenia bardzo aktywnie działają na polu ochrony dzikiej przyrody, wsławiając się do tej pory takimi akcjami jak – między innymi – utworzenie strefy wolnej od polowań w otulinie Białowieskiego Parku Narodowego, wybudowanie kilkudziesięciu przejść dla zwierząt przy drogach szybkiego ruchu, objęcie ochroną gatunkową wilka i rysia, doprowadzenie do powstania zespołu przyrodniczo-krajobrazowego „Dolina Wapienicy” objętego ochroną prawną, obrona Doliny Rospudy, współorganizowanie pierwszego protestu społecznego przeciwko niewłaściwej lokalizacji drogi w Polsce – budowie autostrady przez „Park Krajobrazowy Góra św. Anny” czy niedopuszczenie do przeprowadzenia rajdu samochodowego „Trophy of Poland 2001” w granicach miejsc chronionych Bieszczadów.1 Należy w tym miejscu wspomnieć, że pierwszym redaktorem naczelnym pisma był współzałożyciel i lider Pracowni – wybitny działacz ekologiczny, Janusz Korbel.

Od samego początku swego istnienia czasopismo omawia palące problemy związane z dewastacją środowiska. Poddaje skrupulatnym analizom i słusznej krytyce wiele nierozważnych aktów prawnych oraz szkodliwych urzędniczych decyzji i pomysłów. Autorami tekstów publikowanych na łamach „Dzikiego Życia” są cenieni eksperci, zasłużeni ludzie nauki („autorytety w swoich dziedzinach”), aktywiści i pasjonaci.

Zwraca uwagę solidne zaplecze ideowe magazynu, jakim jest filozofia głębokiej ekologii. Zdaniem zwolenników tego nurtu myślowego wszystkie kwestie związane z ochroną środowiska powinny być rozpatrywane w szerszych kontekstach (politycznym, ekonomicznym, społecznym, psychologicznym i duchowym). W przeciwieństwie do tzw. ekologii płytkiej, która remedium na kryzysy i katastrofy ekologiczne widzi w procesie (raczej powierzchownego i doraźnego) neutralizowania szkód za pomocą coraz to bardziej nowoczesnych i wymyślnych technologii, ekologia głęboka postuluje radykalną zmianę ludzkich postaw i stylu życia (przede wszystkim znaczące ograniczenie nadmiernej konsumpcji). Porzucenie typowego dla neoliberalnego kapitalizmu modelu indywidualistycznego każe widzieć jednostkę ludzką jako część większej całości, w ścisłym powiązaniu z naturą. Jak pięknie sformułował Janusz Korbel, stanowimy „niewielką tylko cząstkę ogromnej rodziny”2:

„Głęboka ekologia wiąże się z postrzeganiem samego siebie jako części większego, żywego organizmu i odczuwaniem swojej roli w ochronie życia tego większego organizmu, jakim jest Ziemia. W tym podejściu do życia nie jest się obserwatorem, lecz uczestnikiem. Jest się zarówno częścią świata, jak i ogniwem w łańcuchu wzajemnych powiązań. Takie podejście do przyrody i samego sieb ie może reprezentować zarówno specjalista, jak i laik, każdy, kogo porusza piękno świata, odczuwa wspólnotę uczuć i doświadczeń z innymi formami życia i w związku z tym motywowany jest potrzebą działania dla dobra otaczającego go środowiska.”3

Materiał fotograficzny został zamieszczony za zgodą redakcji czasopisma.


[1] Informacje podane za Wikipedią, hasło „Pracownia na rzecz Wszystkich Istot”, pl.wikipedia.org/wiki/Pracownia_na_rzecz_Wszystkich_Istot.
[2] Czym jest głęboka ekologia? Opracował Janusz Korbel w dzikiezycie.pl/archiwum/1997/kwiecien-1997/czym-jest-gleboka-ekologia
[3] j.w.

                                                              

"Bibliotekarz Opolski" jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa - Na tych samych warunkach 3.0 Polska