Jolanta Zakrawacz
Dział Instrukcyjno-Metodyczny WBP w Opolu


Drugie życie książki…

Maria Buyno-Arctowa, Słoneczko, Radom: Polskie Wydawnictwo Encyklopedyczne Polwen, 2003, wyd. II

Bohaterką powieści jest Marysia, przez wszystkich pięknie nazywana Słoneczkiem. Marysia straciła rodziców, więc musi jechać do domu swojej „przyszywanej” cioci (dawnej przyjaciółki mamy, która obiecała zaopiekować się dziewczynką, gdyby ta została sama na świecie). Tyle tylko, że dawna przyjaciółka mamy jest chora, straciła męża, popadła w biedę, a jej troje leniwych dzieci zamiast jej pomagać, bez przerwy się kłóci. Jak można przewidzieć, osierocona dziewczynka nie spotkała się z radosnym przyjęciem przez dzieci swej cioci, które ciągle jej dokuczały i nieustannie coś przeciw niej knuły (zaślepiona nienawiścią Hanka planowała nawet pozbyć się przybyszki na dobre).

Słoneczko to prawdziwy „wyciskacz łez”, który mocno zapada w pamięć. Buyno-Arctowa poprzez historię o małej osieroconej dziewczynce pokazała, że miłością i szlachetnością można zmieniać świat wokół siebie, i że wielką siłę może mieć jeden mały człowiek. Zemsta, nienawiść, lenistwo nie przyniosą szczęścia – wręcz przeciwnie. Od czasów wydania Słoneczka nastąpiło wiele zmian historycznych i społecznych, jednak treści dydaktyczne jakie autorka książki nam przekazuje, są nadal aktualne. To bardzo wartościowa i ponadczasowa książka dla dzieci oraz dorosłych, która została doceniona przez czytelników i literaturoznawców. Powróćmy do ukochanej książki dzieciństwa, by znów zachwycić się małą dziewczynką, która otwartością i pogodą ducha zdobyła serca, zbudowała więzi oparte na życzliwości i bezinteresowności w obcym jej miejscu. Zachęćmy nasze pociechy do przeczytania Słoneczka, gdyż powieść ta nadal porusza dziecięce serduszka i wiele można się z niej nauczyć. Takimi właśnie słowami została mi polecona przez Panią Bibliotekarkę oraz młodych Czytelników Biblioteki w Lubrzy. Serdecznie dziękuję Bibliotece w Lubrzy za czas spędzony w towarzystwie Słoneczka.

Maria Buyno-Arctowa (pseudonimy literackie: Jagmin, Ciocia Mania, J. Brzostek, ur. 16 lipca 1877 r. w Brzezinach pod Łodzią, zm. 13 czerwca 1952 r. w Dobrzanowie pod Siedlcami, pochowana na cmentarzu parafialnym w Żeliszewie Podkościelnym) – polska autorka utworów dla dzieci i młodzieży, redaktorka pism dziecięcych. Debiutowała pod pseudonimem Ciocia Mania w 1890 r. wierszem Na widok trumny wydrukowanym w piśmie „Światełko”. Pierwszą książkę, rozprawę John Ruskin i jego poglądy wydała w 1901 r. Utwory drukowała w pismach, które redagowała, zwykle pod pseudonimami. Autorka napisała łącznie 67 książek dla dzieci i młodzieży (1920: Słoneczko, 1905: Kocia mama i jej przygody, 1929–1930: Wyspa mędrców, 1936: Zielony szaleniec).


                                                              

"Bibliotekarz Opolski" jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa - Na tych samych warunkach 3.0 Polska