Nr 2/2018 (LXII) ISSN 2083-7321




Agnieszka Hałubiec
Dział Instrukcyjno-Metodyczny WBP w Opolu

Na regale
Przegląd nowości wydawniczych


Regał: Opowiadania polskie, Polska powieść obyczajowa

Skoruń / Maciej Płaza. Warszawa : Wydawnictwo W.A.B. - Grupa Wydawnicza Foksal, 2015. - 348, [4] s. : il. ; 20 cm. (...Archipelagi...)

Robinson w Bolechowie / Maciej Płaza. Warszawa : W.A.B. Grupa Wydawnicza Foksal, 2017. - 453, [3] strony ; 21 cm. (…Archipelagi…)


Czytając prozę Macieja Płazy, można trwać w poczuciu szacunku dla czytelnika, któremu autor chce opowiedzieć historię napisaną z dbałością i z namysłem. Godny podziwu talent narracyjny, który pozwala czytelnikowi nasycić się literacko. Po ukończonej lekturze pozostaje się w więzi z opowiedzianymi losami i w więzi z autorem, który powierzył nam te historie. Twórczość Macieja Płazy jest koniecznością literacką dla każdego, kto ceni bogaty język.

Autor jak dotąd zaoferował dwa utwory prozatorskie, które już pokazują, iż zmiana formy pisarskiej – Maciej Płaza znany był wcześniej głównie z pracy translatorskiej i publikacji akademickich – była dobrym kierunkiem. W wywiadach pisarz daje nadzieje na kolejne powieści, więc wszyscy czytelnicy, który docenili „Skorunia” i „Robinsona w Bolechowie” mają szansę na kolejną ucztę literacką już niebawem.

„Robinson w Bolechowie” najnowsza książka autora posiada dość skomplikowaną architekturę i widać, że Płaza ma „rękę stwórcy”, którą solidnie położył na opowiadanych historiach. Panuje nad nimi i dopracowane oddaje czytelnikowi. Wędrówka wśród nawiązań, porównań, ukrytych znaczeń jest wspaniałą literacką szaradą. Maciej Płaza od czasu „Skorunia” został wrzucony w szufladę prozy wiejskiej. Jednak już „Robinson w Bolechowie” schodzi z tej ścieżki i nie tylko wiejskość jest istotą fabuły. Awans społeczny, losy arystokracji po wojnie, świat sztuki współczesnej, chwianie się struktur społecznych – takie tematy zaprzątają autora w ostatniej powieści i znajdują swoją fabularną realizację. Ludzkie tajemnice, zrządzenia losu, złe wybory, dramatyczne decyzje, które ciążą na życiorysie już do końca. W takim uwikłaniu trwają bohaterowie „Robinsona…”. Przełamywanie tabu, przekraczanie siebie, konfrontacja z innym to ważne wątki powieści. Jeden z bohaterów mówi: „…sługa tylko jestem niewidzialnej sprawy, dyktowanej mnie i paru innym sekretarzom. Po ziemi chodzimy, niewiele rozumiemy, a jaka złoży się całość, nie nam dochodzić, bo nikt z nas jej nie odczyta”. Czytajmy światy literackie Macieja Płazy, łapmy rozrzucone fragmenty, aby zrozumieć więcej, lepiej, choć trochę zbliżyć się do całości.


Regał: Graficy polscy ; Grafika książkowa ; Ilustracje ; Ilustratorzy polscy ;

Ten łokieć źle się zgina : rozmowy o ilustracji / Sebastian Frąckiewicz. Wołowiec : Wydawnictwo Czarne, 2017. - 366, [10] stron : ilustracje kolorowe ; 25 cm.


Kto z nas nie zachował we wspomnieniach choć kilu ilustracji, które zajmowały naszą wyobraźnię w dziecięcych latach? Książkowe obrazki, które towarzyszył nam w nauce czytania, rozbudowywały literackie światy nadając im konkretny kształt. Ilustracja książkowa, prasowa to osobna sztuka, która towarzyszy nam na co dzień. Kształtuje nasze gusty, wyobrażenia, potęguje wrażenia. Dlatego warto zwrócić uwagę na wydawnictwo „Ten łokieć źle się zgina. Rozmowy o ilustracji” Sebastiana Frąckiewicza, który pokazuje nam świat ilustratorów od kuchni. Książka ważna i potrzeba, porządkująca i rzucająca światło na wiele problemów, z którymi spotyka się ilustrator. W jedenastu wywiadach osobowości polskiej sztuki ilustracji, posiadający ugruntowaną pozycję w środowisku, zdradzają tajniki swojej pracy. Poznajemy drogę, która wiodła artystów do ilustracji, ich sposoby na odnalezienie się w tym fachu, budowanie swojej marki i najważniejsze realizacje ilustratorskie, które stały się momentem przełomowym w karierze. Z dumą można mówić o polskiej szkole ilustracji, która święciła triumfy i nadal ma swoje sukcesy. Polscy ilustratorzy są cenieni na świecie i zapraszani do wielu międzynarodowych projektów, które mogą podziwiać czytelnicy na całym świecie. Książkę otwiera wywiad z młodą artystką Emilią Dziubak, którą szwedzcy czytelnicy mogą poznać dzięki współpracy z Martinem Widmarkiem przy książce „Tyczka w Krainie Szczęścia”. Piotr Socha, twórca pięknego albumu „Pszczoły” również jest podziwiany w wielu krajach, dzięki tłumaczeniom tego albumu. Wywiad z tym ilustratorem to również spory zastrzyk informacji o ilustracji prasowej, jak również do gier planszowych. Nie jedno dziecko w Polsce może podziwiać prace Sochy w grach firmy Granna.

Praca ilustratora to również kwestie prozaiczne, jak umowy z wydawcami, honoraria, prawa autorskie. Ciemne i jasne strony zawodu mogą czytelnika zaskoczyć. Ciekawie mówi o tym Rafał Wechterowicz, który często wykonuje ilustracje na przykład do wydawnictw płytowych znanych zespołów.

Podróż w czasie oferuje wywiad z klasykiem Józefem Wilkoniem. O tym, jak było kiedyś i jak jest dziś, Wilkoń opowiada bardzo intersująco. Potyczki z cenzurą, artystyczne wybory, spotkania w gronie uznanych dziś artystów – niezwykły świat, który uchyla nam rąbka swoich tajemnic. Frąckiewicz rozmawia również Bohdanem Butenką, którego styl nie da się z nikim pomylić, zresztą każdy z rozmówców Frąckiewicza jest mocno „dystynktywny” stylowo. Dla tych którzy cenią sobie ilustrację, występujący w tej książce artyści będą rozpoznawali natychmiast.

Należy również podkreślić znakomite przygotowanie autora publikacji Sebastiana Frąckiewicza, który „wie o co pytać”. Pytania są przygotowane ze znawstwem tematu i dużą wnikliwością, dzięki czemu czytelnik zyskuje na świetnej lekturze. Wielogłosowa opowieść o polskiej sztuce ilustracji daje ciekawy obraz i wiele cennych informacji, a wzbogacona jest również o prace ilustratorów, które dopełniają słowa.


   



"Bibliotekarz Opolski" jest dostępny na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa - Na tych samych warunkach 3.0 Polska